Moja kariera muzyczna nie rozwijała się inaczej niż inne. Naukę rozpoczęłam w Szkole Muzycznej I st. na gitarze, jednak nie mogę powiedzieć, że byłam tym instrumentem zafascynowana. Później więc, Szkołę Muzyczną II st. zdecydowałam się kontynuować na kierunku śpiew solowy. Pokochałam to, że całym sobą można wyrażać emocje i poruszać innych. Zdecydowałam się więc na studia muzyczne w tym samym kierunku. Akademia Muzyczna pozwoliła mi się rozwinąć. Trzy języki obce, zajęcia z tańca, aktorstwa, pianina i wiele godzin śpiewu, sprawiły, że rozwinęłam moje talenty. Właśnie tam zetknęłam się z językiem włoskim. Wtedy Włochy nie były popularnym kierunkiem wakacyjnym, a ja nie wiązałam z tym językiem większych planów. Szybko okazało się jednak, że jest to coś, co daje mi dużą radość i przychodzi mi z łatwością. Po ukończeniu studiów wiedziałam, że chcę rozwijać w sobie tę umiejętność. Muzyka stała się moją pracą, a ja potrzebowałam nowej pasji, czegoś, co mnie pochłonie i będzie odskocznią od codzienności.  Na mojej drodze pojawiali się włoscy przyjaciele i niezapomniane podróże, podczas których moja miłość do tego chaotycznego kraju coraz bardziej rosła. Może dlatego, że sama jestem osobą dynamiczną i pełną sprzeczności? Ale to chyba tylko moje odczucie, ponieważ powszechnie ludzie odbierają mnie jako zorganizowaną i poukładaną osobę. 

Po latach pracy z językiem, stwierdziłam, że trzeba sformalizować moje umiejętności. Zapisałam się na filologię włoską (specjalizacja-translatoryka), które nadal kontynuuję. Studia pozwalają mi utrzymywać stały kontakt z native speakerami i dają mi ogromne możliwości rozwoju. Wiem, że język to proces, dlatego dbam stale o własny rozwój.